เรือต่อ* ลำเล็กทรงเพรียวยาว หัวท้ายแหลม น้ำหนักเบา พายเร็วได้ มักต่อด้วยไม้สักหรือไม้ยมหอม กลางลำเป็นช่องนั่งพายได้คนเดียวหรือสองคน

บางคนว่าชื่อนี้เพี้ยนเสียงมาจากสามแผ่นซึ่งเป็นจำนวนกระดานที่นำมาต่อลำเรือเดิมเป็นเรือในสำเภาจีน ใช้เป็นเรือเล็กพายเข้าฝั่ง ต่อจากกระดานไม้ฉำฉาสามแผ่น รูปทรงเทอะทะ  ต่อมาช่างไทยปรับเป็นห้าแผ่น เสริมกราบ และแก้รูปให้เพรียวอ่อนช้อยขึ้น ใช้ไม้สัก หัวท้ายตัดตรง ด้านท้ายเชิดสูงกว่าหัวเรือ ปัจจุบันมีหลายขนาด  ลำใหญ่กลางลำมีประทุนพักอาศัยได้ ใช้สองคนแจว เรียก “เรือสำปั้นสวน” สำหรับค้าขายผลิตผลจากสวน  ขนาดกลางมักรับส่งโดยสาร เรียก “เรือสำปั้นรับจ้าง”  ลำเล็กใช้พายขายสินค้า  ที่เป็นลำเพรียวยาวเรียก “เรือสำปั้นเพรียว” พระใช้พายบิณฑบาต

คล้ายเรือสำปั้น แต่หัวและลำเรือสั้นกว่าท้องแบน เสริมกราบ