ลองอ่าน 491 โขมพัสตร์ : พิมพ์ลายไทยใส่ผ้า สื่อคุณค่างานทำมือ

ป้ายริมถนนนเรศ เขตบางรัก ในเมืองหลวงของประเทศไทย เขียนตัวอักษร “โขมพัสตร์” สีทองบนพื้นไม้สีดำ ติดอยู่เหนือกรอบประตูกระจกใส ครั้นมองทะลุกระจกก็สะดุดกับผืนผ้าสีสันหลากหลายลวดลายเหลือคณา ราวกับกำลังเชื้อเชิญให้เข้าไปพบความละลานตาในระยะประชิด

เมื่อก้าวผ่านธรณีประตูซึ่งเป็นเขตแบ่งระหว่างทางเท้ากับภายในร้าน สอดส่ายสายตาตามผืนผ้าพิมพ์ลายไทยสีสดไม่ต่ำกว่า ๑๐๐ ลายที่วางเรียงรายบนชั้นไม้ ลายที่ต้องหยุดมองเป็นพิเศษคงหนีไม่พ้นลายหัวโขน ลายเทพนม และลายอักษรไทย ด้วยว่าไม่ค่อยเห็นในที่อื่น ๆ

น้ำผึ้ง-นันทสิริ อัสสกุล ทายาทรุ่นที่ ๓ และหลานตาของ พล.อ. พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบวรเดช ผู้ก่อตั้งโรงงานโขมพัสตร์ แนะนำลายขายดี ก่อนชี้ให้เห็นอีกมุมหนึ่งซึ่งแขวนผ้าผืนสีแดงเข้ม พิมพ์ลวดลายวิจิตรแซมสีทอง ชื่อว่า “ผ้าเกี้ยว”

ผ้าเกี้ยวนับเป็นลายเรือธงและความภาคภูมิใจของโขมพัสตร์ มีความละเอียดสูง เกิดจากโรงละครแห่งชาติติดต่อให้ทำผ้าเกี้ยวสำหรับใส่แสดง ทำให้ได้อนุรักษ์รูปแบบและลวดลายนี้เพื่อต่อยอดเป็นทางเลือกให้ลูกค้า ความสวยงามการันตีจากการเป็นผ้าบุเครื่องใช้ในพระที่นั่งวิมานเมฆ และด้วยเทคนิคการพิมพ์ทองที่ส่งให้ผืนผ้าแวววาวเมื่อต้องแสงไฟ ผ้าเกี้ยวจึงเฉิดฉายเป็นส่วนหนึ่งในชุดประจำชาติของตัวแทนไทยบนเวที Miss Universe 2008 ซึ่งได้รับรางวัลชุดประจำชาติยอดเยี่ยมมาครอง ตอกย้ำความละเอียด ประณีต และคุณภาพ สมชื่อ “โขมพัสตร์”

“ลายผ้าเกี้ยวใช้กรอบพิมพ์ดั้งเดิม เคยลองวาดด้วยคอมพ์แล้วลายเส้นแข็งทื่อ ไม่อ่อนช้อยเหมือนงานวาดมือ ลูกค้าของเราก็เข้าใจในความไม่เป๊ะหรือสีที่ไม่เสมอกันบ้าง เพราะเป็นมิติความเหลื่อมของลวดลายที่ทำให้ผ้าดูมีชีวิตชีวา กลายเป็นว่าความไม่สมบูรณ์คือความสมบูรณ์ ถ้าทำด้วยเครื่องจักรจะไม่สามารถพิมพ์ทองได้ ต้องเป็นงานทำมือ ๑๐๐ เปอร์เซ็นต์”