เมี่ยงทำจากใบชาชนิดเดียวกับที่ใช้ชงน้ำดื่ม ต่างที่การเก็บและกรรมวิธี

หากทำชา แต่ละยอดจะเก็บเพียงสามใบอ่อนแล้วทำให้แห้ง

ส่วนที่จะทำเมี่ยง เก็บให้ติดห้าใบในแต่ละยอด นำมานึ่งหมักเก็บ  ยามจะกินแผ่ใส่ไส้ให้ได้รสกลิ่นด้วยมะนาว เกลือ น้ำตาล หมี่ กระเทียมดอง ขิงดอง มะขาม ตามต้องการ แล้วพัน (มวน) พอดีคำ อมเคี้ยวเป็นของว่าง หรือจะกินยามไหนก็ได้

การถวายหมากเมี่ยง กินหมากพลูอมเมี่ยง เป็นวัฒนธรรมที่มีในประวัติศาสตร์ล้านนา ตามหลักฐาน “อูปเมี่ยงทองคำ” ที่กษัตริย์พม่าเคยมอบเป็นเครื่องยศแก่เจ้าฟ้าหัวเมืองเชียงแสน  “หมากเมี่ยง” ยังปรากฏตามบทสวดในพิธีสู่ขวัญข้าว สู่ขวัญควาย และในบท “คร่าว” ที่เล่าเรื่องเมืองเชียงแสน

ย่านล้านนาตะวันออก เมี่ยงจากบ้านศรีนาป่าน-ตาแวน เคยเป็นเครื่องบรรณาการเจ้าผู้ครองนครน่านติดต่อกันหลายร้อยปี  กระทั่งทุกวันนี้ พ่อค้าแม่ค้าเมี่ยงเจ้าใหญ่ ๆ ในตลาดเมืองน่านก็ล้วนเป็นคนจากหมู่บ้านนี้ ซึ่งเป็นแหล่งผลิตใบเมี่ยงส่งตลาดต่าง ๆ จนถึงเมืองแพร่ด้วย