รายงานข่าวเชิงลึกของ ’รงค์ วงษ์สวรรค์ ในฐานะ “ผู้สังเกตการณ์แนวหลังสงครามอินโดจีน” เขียนในทำนอง “สารคดีข่าว” คุยกับคนรากหญ้าและเจ้าหน้าที่รัฐ เช่น เมียเช่า นักดนตรี ตำรวจ สะท้อนให้เห็นสภาพสังคมตาคลีท่ามกลางการหลั่งไหลของเงินดอลลาร์สหรัฐที่กลับมาพร้อมจีไอหลังจากถอนกำลังระลอกแรกออกไปตั้งแต่ช่วงปลายปี ๒๕๑๓ 

เรื่องราวความรักของหนุ่มสาวบ้านหนองน้ำผึ้ง อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์ หนึ่งในตัวละครคือ “แก้วใจ” ตั้งท้องกับสามีคือ “ไพรวัลย์” ที่ต่อมาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ แก้วใจตั้งท้องแต่แม่สามีคิดว่าเธอท้องกับคนอื่นเพราะแก้วใจหนีไปทำงานในบาร์และเกือบเป็นเมียเช่าของทหารอเมริกัน
ที่ตาคลี แต่สุดท้ายก็เป็นที่เปิดเผยว่า “กันตพล” เป็นคนไทยไม่ใช่ลูกครึ่งแต่ก็ต้องใช้เวลานานมาก โดยสถานะลูกครึ่งกลายเป็นปมหลักของตัวละครในเรื่องนี้

นิยายเล่าเรื่องของ “เรณู” หญิงสาวจากอำเภอตาคลีที่ตามสามีคือ “ปฐม/เฮียใช้” ซึ่งไปรับราชการทหารที่ตาคลีกลับบ้านที่อำเภอชุมแสง แต่แม่สามีคือ “นางย้อย” ไม่พอใจเพราะได้เตรียมคู่หมั้นให้ลูกชายไว้แล้ว โดยมองเรณูในแง่ลบตั้งแต่บทแรกว่า ถ้ามาจากตาคลีย่อมเป็นผู้หญิงที่ไม่ดี 

นิยายเล่าเรื่องของ “บุษบา” ลูกครึ่งระหว่างทหารอเมริกันที่มาประจำการในฐานทัพตาคลีกับ “หวาน” หญิงบริการในตาคลี (มีบทใน กรงกรรม ด้วยในฐานะเพื่อนสนิทของเรณู) บุษบาเติบโตมากับยายแหวนที่ขายขนมและพยายามเลี้ยงดูเธอให้ได้รับการศึกษาและเข้าสู่สังคมปรกติ ยังมีเล่าเรื่องราวของผู้ชายสองคนที่เข้ามาในชีวิตบุษบาด้วย

เรื่องราวความรักของหนุ่มสาวบ้านหนองน้ำผึ้ง อำเภอลาดยาว จังหวัดนครสวรรค์ หนึ่งในตัวละครคือ “แก้วใจ” ตั้งท้องกับสามีคือ “ไพรวัลย์” ที่ต่อมาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ แก้วใจตั้งท้องแต่แม่สามีคิดว่าเธอท้องกับคนอื่นเพราะแก้วใจหนีไปทำงานในบาร์และเกือบเป็นเมียเช่าของทหารอเมริกัน
ที่ตาคลี แต่สุดท้ายก็เป็นที่เปิดเผยว่า “กันตพล” เป็นคนไทยไม่ใช่ลูกครึ่งแต่ก็ต้องใช้เวลานานมาก โดยสถานะลูกครึ่งกลายเป็นปมหลักของตัวละครในเรื่องนี้

ให้ข้อมูลตาคลีในคราวที่ทหารอเมริกันกลับเข้ามาประจำการเป็นหนที่ ๒ ช่วงกลางปี ๒๕๑๕ เน้นไปที่กิจการสถานบันเทิง อาชีพ เมียเช่า คนถีบสามล้อ การทำงานของหน่วยงานรัฐในพื้นที่ เน้นผลลบที่เกิดจากการมาของทหารอเมริกัน เช่น นิสัยฟุ่มเฟือยจากการมีรายได้ดี กามโรคที่แพร่ระบาดเพราะอาชีพหญิงบริการ การหาประโยชน์ของข้าราชการในพื้นที่

เล่าปัญหาลูกครึ่งไทย-อเมริกัน ที่ถูกนิยามว่าเป็น “เด็กผมแดง” แสดงความไม่เห็นด้วยกับรัฐบาลที่เข้าร่วมกับรัฐบาลสหรัฐฯ ทำสงครามในเวียดนาม วิจารณ์ผู้ประกอบอาชีพเมียเช่า หญิงบริการ ที่ทำให้เกิดปัญหาลูกครึ่งกำพร้าเหล่านี้ และความพยายามของมูลนิธิเพิร์ล เอส บัค ที่เข้ามาสำรวจและหาทางจัดการปัญหา