นักพรางไพร
ธรรมชาติ ทํามาโชว์
เรื่อง : สุชาดา ลิมป์
ภาพ : บันสิทธิ์ บุณยะรัตเวช
ลำพังธรรมชาติตนก็มีสีสันและ
ลวดลายคล้ายโครงเส้นใบไม้อยู่แล้ว
ไม่ว่าเกาะใบชนิดใดยังชอบพรางรูปกายและเฉดสีให้คล้ายใบนั้น
“ตั๊กแตนใบไม้” ไม่ได้มีแต่สีเขียวเหมือน “ใบไม้สด” บางชนิดมีสีน้ำตาลเหมือน “ใบไม้แห้ง” ด้วย เวลาปรกติจะเคลื่อนที่โดยเดินและปีนป่ายตามกิ่งก้าน-ใบช้า ๆ ครั้นนึกอยากกระดิกตัวโยกไปมาก็ดั่งลอกเลียนลมพัด จึงยิ่งแนบเนียนไปกับใบไม้ไหวลม
กลไกเปลี่ยนสีของเจ้าแมลงหนวดสั้นไม่เพียงขึ้นกับอุณหภูมิ ความชื้น และความเข้มของแสงในสภาพแวดล้อมที่อาศัย โดยการทำงานของ epidermis ที่เป็นเนื้อเยื่อชั้นนอกสุดและทำงานร่วมกับชั้น cuticle ซึ่งเป็นสารจำพวกไขมันจะ
สร้างและหลั่งออกมาเคลือบทับอยู่ด้านนอกสุดของเซลล์อีกชั้นหนึ่ง ซึ่งจะมีเม็ดสี (pigment granules) คอยเคลื่อนที่เข้าในเซลล์ เพื่อตอบสนองสิ่งแวดล้อมขาที่เป็นแผ่นบางก็สำคัญตรงช่วยให้มีโครงสร้างกลมกลืนกับใบไม้ไปอีก ทำให้ล่าเหยื่อง่าย เพราะถูกเข้าใจว่าเป็นใบไม้ใบหนึ่ง แถมยังหลบศัตรูได้ดีแบบไม่ต้องพยายามทำอะไรนอกจากอยู่นิ่ง ๆ
หนทางที่นักพรางไพรจะเผยตน แผ่ลีลากางปีกขนาดใหญ่เกินตัว
กรีดปีกให้มีเสียงกริก...กริก...กริก...ต่อเมื่อมันต้องการสยบไพรี !