ส่วนผู้ที่มีรายได้ต่ำสุด ๕๐% มีสัดส่วนรายได้เพียง ๑๑%

ด้านทรัพย์สิน ยิ่งแตกต่างกันรุนแรง 

ผู้มีรายได้สูงสุด จำนวน ๑% ของคนทั้งประเทศ มีทรัพย์สินถึง ๓๒.๓% ของทรัพย์สินทั้งประเทศ และผู้มีรายได้สูงสุดจำนวน ๑๐% ครอบครองทรัพย์สินมากถึง ๖๔.๘% ของทรัพย์สินทั้งประเทศ

ส่วนผู้มีรายได้ต่ำสุด ๕๐% มีทรัพย์สินเพียงแค่ ๓.๗%

ปรอทวัดไข้ความเหลื่อมล้ำในทางวิชาการ ใช้ชื่อพ้องเสียงกับยักษ์จีนี่พอดี คือ Gini Index (มาจากชื่อของนักสถิติประชากรศาสตร์ Corrado Gini) วัดค่าจากสัดส่วนประชากรเทียบกับสัดส่วนรายได้ ซึ่งจะบ่งบอกถึงความเท่าเทียมในการกระจายรายได้และความมั่งคั่ง ว่าแบ่งเค้กกันอย่างสม่ำเสมอ หรือไปอยู่ในจานใบใหญ่ของกลุ่มใดมากเป็นพิเศษ โดยมีค่าระหว่าง ๐-๑ 

ถ้าค่า Gini Index เท่ากับ ๐ หมายถึงสังคมมีความเท่าเทียมกันอย่างสมบูรณ์

ถ้าค่า Gini Index เท่ากับ ๑ หมายถึงมีหนึ่งคนที่ครอบครองเค้กทั้งก้อน คนอื่นไม่ได้อะไรเลย 

ระหว่าง ๐-๑  ถ้าค่าต่ำ ความเหลื่อมล้ำต่ำ ค่าสูง ความเหลื่อมล้ำยิ่งสูง โดยค่าความเหลื่อมล้ำปานกลางอยู่ที่ ๐.๒๔ ถ้ามากกว่า ๐.๔๙ ถือว่าความเหลื่อมล้ำรุนแรงแล้ว

ปี ๒๕๖๘ ประเทศไทยมีค่า Gini Index อยู่ที่ ๐.๖๑๗

มีการคาดการณ์ว่าไทยกำลังจะเป็น “คนป่วยแห่งอาเซียน” และอาจจะป่วยเรื้อรัง

ขณะที่ตลอดเวลาที่ผ่านมา คนจำนวนน้อยนิดเมื่อเทียบสัดส่วนกับคนทั้งประเทศ ยิ่งมีเงินยิ่งมีอำนาจ ยิ่งมีอำนาจก็ยิ่งมีเงินมากขึ้นไปอีก

ทุกคนรู้ดีว่าปัญหารวยกระจุก จนกระจาย ไม่อาจแก้ด้วยการ
“ประชาสงเคราะห์” แจกของ แจกเงิน ซึ่งก็เหมือนการให้พรของจีนี่​ เพราะเป็นปัญหาเชิงโครงสร้างที่ต้องแก้ด้วยนโยบายทางการเมือง เพื่อออกกฎหมาย และกำกับให้เกิดขึ้นจริง

แต่ถ้าขอพรสามประการเพื่อแก้ความเหลื่อมล้ำจากจีนี่ได้ ผมก็ขอให้เกิด

หนึ่ง ความเท่าเทียมของโอกาส (การเข้าถึงการศึกษา การสาธารณสุข ทรัพยากร ฯลฯ) 

สอง ความเท่าเทียมของการแข่งขัน (ทลายการผูกขาดและการรวมศูนย์อำนาจ การจัดเก็บภาษีที่เป็นธรรม) และ

สาม ความเท่าเทียมของสิทธิขั้นพื้นฐาน (เคารพในศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ ชาติพันธุ์ คนชายขอบ กลุ่มคนด้อยโอกาสและเปราะบาง ฯลฯ)

แล้วคุณล่ะ ในวาระขึ้นปีใหม่ ถ้าขอพรสามประการได้ คุณจะขออะไร